شوريده شدن كار . تواكف ( tav kof ) م . ع . روى گردانيدن و كناره گزيدن . تواكل ( tav kol ) م . ع . ترك دادن و بر يكديگر اعتماد كردن . تواكن ( tav kon ) ا . پ . زغن و غليواج . تواكيد ( tav kid ) ا . ع . دوالها كه بدان كوههء زين بندند . و ج . توكيد يعنى تاكيدات . توال ( tov l ) ا . پ . انجام و انتها و عاقبت . و پشت بر گردانيدن . توالد ( tav lod ) م . ع . بسيار شدن قوم يق توالدوا اى كثروا و ولد بعضهم بعضا . توالد ( tav lod ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ولادت و تولد و زائيدگى و اصل و نسب و نژاد و سلسلهء ولادت . توالس ( tav los ) م . ع . همديگر را يارى دادن در فريب و با هم فريفتن . توالى ( tav li ) م . ع . پياپى شدن و به خشك شدن در آمدن خرماى تر . توالى ( tav li ) ا . ع . سرينها و كفلهاى اسب و يا دم و هر دو پاى آن . ج . تالى و تالية . توالى ( tav li ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هميشگى و بدون انقطاع . و على التوالى : پياپى و پى در پى . تواليدن ( tav lidan ) ف ل . پ . توانيدن و توانستن . توأم ( tav'am ) ا . ع . همزاد و جملى دو باشد و يا زيادتر و نر باشد يا ماده . ج : توائم و توآم . و دويم تير قمار . و ا خ . قبيله‌اى از حبش . و نيز توام : برج جوزا . توام ( tov m ) ع . ج . توام . توأمان ( tav'am n ) ع . تثنيهء توأم يعنى دو تا همزاد و جملى كه به فارسى جنابه گويند . توأمان ( tav'am n ) ا . ع . گياهى ريزه ثمرش مانند كمون . و برج جوزا . توأمة ( tav'amat ) ا . ع . مؤنث توأم . و يك نوع محفهء روبازى جهة نشستن زن مانند پالكى . توأمية ( tov'amiyat ) ا . ع . مرواريد و لؤلؤ . توان ( tov n ) و ( tav n ) ا . پ . قوت و قدرت و زور . و امكان و ممكن . و ابر و سحاب . توان ( tov n ) و ( tav n ) ص . پ . لايق و قابل و سزاوار و توانا . و فرمان قضاتوان : فرمانى كه مخالفت آن ممتنع باشد . توانا ( tav n ) ص . پ . قادر و قوى و مضبوط و استوار و سزاوار و قابل . تواناترى ( tav n - tari ) ا . پ . شهرت و نيكنامى . تواناهى ( tav n hi ) و توانائى ( tav n i ) ا . پ . قوت و قدرت و زور و دست . توانچه ( tav nce ) ا . پ . طپانچه و لطمه . توان دخت ( tov n - doxt ) ا خ . پ . نام دختر خسرو پرويز . توانستن ( tov nestan ) ف . ل . پ . قوت و قدرت داشتن . و لايق و قابل بودن و سزاوار و لايق شدن . و دست يافتن و غالب شدن . توانش ( tov nec ) پ . م ح . توانستن . وا . قدرت و قوت . توان كن ( tov n - kon ) ص . پ . از صفات خداى تعالى زيرا كه دهندهء قوت و قدرت و توانائى است . توانگر ( tov n - gar ) ص . پ . بزرگوار و توانا و قادر و مالدار و غنى . توانگران ( tov n - gar n ) ا . پ . مالداران توانا . ج . توانگر . توانگرى ( tov n - gari ) ا . پ . قدرت و توانائى و دولت و مال و ثروت . توانگى ( tov ngi ) ا . پ . دولت و ثروت و مال و ملك . توانه ( tav ne ) ا خ . پ . نام مبارزى تورانى كه توابه نيز گويند . توانى ( tav ni ) م . ع . توانى فى الامر : مبادرت نكرد در ضبط آن كار و سستى نمود . و توانى فى حاجته : كوتاهى كرد در حاجت وى . و بلاتوان : بدون كوتاهى و درنگ . توانيدن ( tov nidan ) ف ل . پ . توانستن و قابل شدن . تواؤص ( tav os ) م . ع . فراهم آمدن و انبوهى كردن بر آب . تواهب ( tav hob ) م . ع . بخشش كردن مر يكديگر را . تواهچه ( tav hce ) ا . پ . گوشت نيك پخته . تواهس ( tav hos ) م . ع . شتاب رفتن . تواهق ( tav hoq ) م . ع . برابر گرديدن قوم در كردار . و با هم رفتن شتران . تواهه ( tav he ) ا . پ . قليه بادنجان و كوكو و خاگينه و گوشت نيك پخته و كباب . تواهى ( tav hi ) ا . پ . تباهى و نابود كرده شده و ضايع شده و با تمام نارسيده . توايل ( tav yol ) م . ع . بر يكديگر ويل گفتن يق همايتو ايلان . توايم ( tav yem ) ع . ج . توأم . و توائم النجوم : كواكب مختلطه . توائى ( tav i ) م . ع . فراهم آمدن . توب ( tavb ) م . ع . تاب الى الله توبا و توبة و متابا و تابة و تتوبة ( از باب نصر ) : بازگشت از گناه . و تاب الله